Online Teknoloji ve Haber Bloğu
Ay’ın Genetiğimizi Değiştirdiğini Kanıtlayan Hayvan Çeşidi

Ay’ın Genetiğimizi Değiştirdiğini Kanıtlayan Hayvan Çeşidi

İnsan uzunluğu devir ölçeklerinde, Ay'ın yerküremiz üzerinde yarattığı yalnızca iki tesir vardır: gece boyunca ve günün çeşitli saat evreleri boyunca ışık yaymak ve yeryüzüne uyguladığı kütle çekimi sonucu yol açtığı gelgitler.

Dünya'mıza en yakın astronomik yapı olmasına karşın Ay, Dünya’dan 380.000 kilometre uzaklıkta bulunuyor. Bu, Ay’ın yaklaşık 60 Yerküre yarıçapı uzaklıkta olduğunu gösterir. Bu ara 2000 yıldan daha evvel, birinci “astronomik” ara olarak belirlenmişti.

Dünya’nın yalnızca bir uydunun altında yörüngede kalmasınının tesirleri sonludur. Gezegenimiz birinci oluşutuğu andan beri bu özelliklere sahip değildi, velev bir uyduya bile sahip değildi.

Fotoğrafta gördüğünüz Touchet Formasyonu üzere gel-git ritimleri, Dünya’nın dönme suratının geçmişte ne olduğunu öğrenmemize imkan sağlıyor. Dinozorlar devrinde, günümüz 24 değil yalnızca 22.5 saatti. Milyarlarca yıl evvel, Ay'ın oluşumundan kısa bir mühlet sonra, bir gün yalnızca 8 saatti.

Yeni Ay'dan Dolunay'a ve tekrar Yeni Ay'a olan döngü vadesince, Ay eliptik yörüngesinde ilerlerken, Ay’ın hareketlerinde besbelli boyutta artışlar ve azalmalar meydana gelmektedir. Ay, Yerberi'de daha süratli ve Yeröte'de daha yavaş hareket ettiği ancak sabit bir dönme suratına sahip olduğu için, bir ay boyunca Ay'ın en ziyade %50'sinden biraz daha fazlasını görebiliyoruz.

Hengam dilimlerimizde, Ay’ın yalnızca aylık aşamalarını ve karasal gelgitlerimizi görebiliyoruz.

Ay, Dünya’ya gelgit kuvveti uygular; bu sadece gelgitlere neden olmaz, birebir vakitte Dünya’nın yörüngesinde frenlemesine imkan sağlar ve bir sonraki gündoğumuna neden olur. Ay, Dünya’nın muhitinde bir sefer döndüğünde iki gelgit çıkıntısı yarattığından, günde iki düşük gelgit ve iki yüksek gelgit yaşıyoruz.

Ay, ya yeni ya da tam evreye çok yakın olduğunda, gelgit kuvvetleri Güneş'in gelgit kuvvetleriyle birleşir, en yüksek ve en düşük gelgitler bu formda oluşur. Bu sayede ilkbahar gelgitlerine şahit oluruz. Ay, birinci çeyreğinde yahut son çeyreğinde olduğunda ise en küçük gelgitleri yaratarak Güneş'e yıkıcı bir formda müdahale eder ve 15 günlük gelgitler oluşur.

Mümkün olan en yüksek gelgitler: Bahar Gelgitleri

Güneş, Yerküre ve Ay birbiriyle tıpkı hizada olduğunda Bahar Gelgitleri'ni elde ederiz ve bunlar mümkün olan en yüksek gelgitlerdir.

Gelgit Şiddetli Uçları

Gelgit şiddetli uçları Yeni Ay ve Dolunay sırasında meydana gelir. Fotoğraftaki düşük gelgit halindeki Gorey Limanı, buradaki koylarda, girişlerde ve sair sığ kıyı kesimlerinde bulunan yüksek ve düşük gelgit arasındaki haddinden fazla farkı gösterir. Pürüzlü ve sistemsiz kıyı yerleri, yüksek ve düşük gelgit ile Bahar Gelgitleri arasındaki 15 günlük gelgitin en büyük farkınının görülebildiği yanlardır.

Bu gelgit tesirlerinden ötürü, karasal bir canlı olarak görülen Grunion, Ay'ın neden olduğu bu olguda hayatta kalabilmek için benzersiz bir formda adapte oldu.

Grunion, benzersiz bir formda adapte olmuş kanatçıklara sahip küçük, 12-15 cm uzunluğunda bir balıktır ve dişilerin kuma girmesine ve erkeklerin etraflarına sarılabilecekleri dik bir durumda manevra yapmasına müsaade veren bir kuyruğa sahiptir.

İlkbahar gelgitlerinde dişiler plajlara çıkar, kuyruklarıyla toprağı kazarlar ve yumurtlarlar.

Fotoğrafta da görüldüğü üzere bir dişi ileride yumurtlayacağı için altını kazıyor. Bunu, yalnızca bahar aylarında gelgit sırasında yapabilirler, zira yumurtaların münasip biçimde korunması için yumurtaları kuru kalmalıdır.

Erkekler ayrılmadan evvel dişilerle iç içe makbul ve spermlerini bırakır.

Dik ve kuma gömülü bir formda bulunan dişi Grunion, başını dışarı sahih kaldırarak yumurta bırakıyor. Erkek Grunion ise onun etrafında dolaşıp yumurtaları döllemek için uğraşıyor. Bu üreme davranışını sergileyen bilinen iki Grunion çeşidi vardır.

Gelgitler gerilerken, Grunion yumurtaları kıyıda kuluçkada bekliyor.

Bunlar, her bahar gelgitinde Güney ve Garp Kuzey Amerika sahillerine serilen Grunion yumurtalarından yalnızca birkaçı. Yumurtalar bir gelgit sürecinde sular geri çekildiğinde kumlu yüzeyin altında kalır. Kuluçka periyodu, bir diğer Bahar Gelgiti'nin dönüşünü gösteren Ay periyoduyla eksiksiz bir formda koordinasyon sağlar.

Yavrular yalnızca 10-11 gün yumurtanın içinde kalırlar ve bir sonraki Bahar Gelgiti geldiğinde suya karışırlar.

Pasifik ve Baja Kaliforniya üzere pek çok sahil nahiyesinde Grunionlar’ın yumurtladığı yerlerde, yüksek gelgit ve düşük gelgit arasında büyük farklılıklar vardır. Yüksek menşe gelgitlerinde, kara kesimleri 3 ya da 4 günlüğüne okyanus ya da deniz sularının altında kalırlar. Daha sonra gelecek gelgit gelene kadar 10 ila 11 gün kuru kalırlar.

Grunion tipi, hayatta kalabilmek için Ay'ın haraketlerine ve gel-git vakalarına kusursuz bir halde adapte olmuş. Ay’ın tesirleri olmasaydı Grunion'un üreme döngüsü imkansız olurdu.

Manzaralarda Grunion tipinin sahilde üreme dögüsünü görebilirsiniz. Bu döngü, kusursuz bir biçimde çalışmaya devam ediyor ve tabiatın harikalığını bir sefer daha kişilere kanıtlıyor.

Bir Cevap Yazın

Kategoriler

Reklam Alanı

Son Yorumlar

    Reklam Alanı

    ×
    %d blogcu bunu beğendi: