Online Teknoloji ve Haber Bloğu
Behzat Ç.’nin Yine Başlaması Ne Manaya Geliyor?

Behzat Ç.’nin Yine Başlaması Ne Manaya Geliyor?

Şayet bir Türkiye vatandaşıysanız ve memleketimizin ekonomik durumları sizi yakından ilgilendiriyorsa, TV kesiminin kıymetini fark etmişsinizdir. Halk arasında “yabancı dizi” tanımlamasının birçoklarını karşılayan ABD’den sonra, yerküreye en çok seri ihraç eden devlet Türkiye’dir. Yani kendi televizyonlarımızda, kendi yayıncılık anlayışımıza nazaran ürettiğimiz seriler, memleketler arası çapta tanınır, bilinir. 

ABD serilerinin formatı ile Türk serilerinin formatı birbirlerinden nispeten farklıdır. Türkiye’deki TV kanalları, yılın 9 ayı boyunca her hafta yaklaşık 1,5 – 2 saatlik seri içeriği yayınlar. ABD’de ise yılda en ziyade 5 aylık bir müddet zarfında maksimum 20 – 25 kısım, ortalama 45 dakikalık uzunlukta içerikler tanınan. Yani milyar dolarların döndüğü ihracat yarışmasının yanında, büyük format yarışmamız de kelam konusu. Ama Türkiye, format yarışmasında yenilmiş durumda. Örneğin bir Türk TV efsanesi Behzat Ç., ABD'nin globalleştirdiği yeni formata uygun biçimde geri döndü. 

Behzat Ç. ile anlıyoruz ki sıkıntı yalnızca format değil, pazar hakimiyeti:

2 saatlik Türk serilerinin bitmeyen bakışma sahnelerinden mahrum, anlatılanı olabildiğince özet biçimde izleyiciye veren içerikler kazanır. Bunun da direkt tüketim alışkanlıklarımızla alakası var. Artık eskiye nazaran her şeyi daha süratli tüketiyoruz, hasebiyle 45 – 60 dakikalık içerikler daha çok güzelimize gidiyor. Velev son devirlerde yalnızca Türkiye’de değil, vesair devletlerde de ABD TV kanallarına ilişkin olan bu format benimsendi. 

Örneğin Netflix imalatı La Casa de Papel, 45 dakikalık format ile İspanyol Antena 3 kanalına aitti. Netflix bu seriyi kendisine aktarım ederken hiç fakat hiç zorlanmadı. Bu arada Netflix demişken, onun da bir ABD şirketi olduğunu hatırlatmakta yarar var. Yani La Casa de Papel ile tahminen de memleketine değerli bir para akışı sağlayacak olan Antenna 3, bu geliri Netflix’e kaptırdı. Yani İspanya’nın ihracat hanesinden değerli bir paha silinmiş oldu.

Birebir durumlar Türkiye için de beğenilen. Netflix’in yerkürenin en büyük çevrimiçi yayıncısı olarak 80’den çokça devlette, o memleketin lisanı ile içerik ürettiğini biliyoruz. Alman serisi Dark, Danimarka serisi The Rain, Türk serisi Hakan: Muhafız (The Protector) bu mahallileşme siyasetinin değerli eserleri arasında. Buradaki kıymet serinin kalitesiyle değil, popülerliği binaenaleyh izleyici talebiyle ilgili. Talep ne kadar çoksa, o kadar da para kazanma ihtimali vardır. Şayet bu ihtimali yabancılara kaptırırsanız, koca bir bölümü çökertmeye başlarsınız.

Netflix, HBO Now ve yakın devirde Türkiye’de yayına başlayacak Apple TV+ ve Disney+… 

Tüm bu platformların bir ortak tarafı var: Televizyon kanallarını tarihe gömüyorlar. Bir film bileti fiyatına yüzlerce seri ve yepyeni film sinemasına erişmemiz mümkün oluyor. Abonelik sistemlerinin giderek yaygınlaşması da bu içerik dönüşümünü destekliyor. Bu dönüşüme dair Türkiye’de yapılan en savlı teşebbüs ise BluTV oldu. Her ne kadar memleketler arası pazara yönelik bir platform olmasa da kendi üretimi olan içerikleri yurt dışındaki yayıncılara pazarlayabilir. Behzat Ç. de bu içeriklerden birisi olacak.

Tekrar BluTV’nin Günahsız, PuhuTV’nin Şahsiyet üzere prodüksiyonları; Türk seri bölümünün yeni standartları ne kadar güzel benimsediğini ortaya koydu. Bu iki seri, yerküre çapında dikkat çekti. Her ikisi de yerli senarist, yerli yapımcı ve yerli stüdyoların elinden çıktı. Yani kendi sonlarımız içerisinde üretilen bir katma kıymeti; yalnızca kendi vatandaşımıza değil, gayri memleketlere de satabildik. Bu bir başarıydı, lakin büyük başarısızlıklar da kapıda.

Yabancı platformlarla yalnızca yabancı seriyi değil, yabancı kültürü de alırsınız:

Türkiye’nin kültürel mirasları geçmişten bu yana biriken, serilere ve sinemalara de yansıyan ögeler içerir. Seri ve sinema üretip pazarlamayı işte bu nedenle hafife almamak gerekiyor. Zira karşılığında yalnızca milyon dolarlar değil, Türkiye açısından olumlu bir temsiliyet, bir itibar da kazanılmış oluyor. Şayet hala “Bir seriyle itibar mı yükselir canım?” diye düşünüyorsanız, ABD örneğini tekrar hatırlatırız. Hollywood, mahsusen 1990’lı yılların başından bu yana tek bir şeye hizmet adiyor: ABD’nin kültür endüstrisine…

Evet bildiğiniz sanayi… Nasıl bor üzere madenlerin, ağır sanayinin ve hammaddenin sanayileri varsa, kültürün de endüstrisi var. ABD’li Netflix’in Türkiye dahil 80 devlette mahallî seri ve sinema çekmesi, o memleketler için tam olarak bir muvaffakiyet değil. Zira yapımcı, yani parayı harcayan ve kazanacak olan Netflix. Ayrıyeten Türkiye ya da neresi olursa olsun, Netflix’in “global” olarak tanımladığı kültürel ögeleri serilere sinemalara yerleştirmek gerekiyor. Bu kültürel ögeler de o memleketlere ilişkin oluyor, ABD'li Netflix'e ilişkin oluyor.

Mesela uyuşturucu, cinsellik gibi… Netflix, derhal çabucak her ABD dışı içeriğinde, ABD kültürel kodlarıyla üretim yaptığı için sair devletlerin kültürleri dışarıya farklı yansıtılıyor. Böylelikle Türkiye’de çekilen bir Netflix serisi, Türkiye için reklam sineması olmaktan öteye geçemiyor. ABD’li bir şirket ise Türkiye üzerinden, kendi memleketinin kültürel kodlarını yerküreye pazarlıyor. (Bknz: Hakan: Muhafız)

Sonuç: Netflix güzel şirin ancak oradaki Türkiye, bildiğin Türkiye değil!

Behzat Ç.’nin yerli bir platformda, yerli senaristler ve girişim başkanlar tarafından yayınlanması işte bu nedenlerle büyük kıymet taşıyor. Serinin geri döneceği katılaştığı devirde evvel Netflix’te yayınlacağı konuşulmuştu. Halihazırda eski kısımları yıllar geçmesine karşın tanınan olduğu için Netflix, eski Behzat Ç. kısımlarını kendi bünyesine dahil etmişti. Sonra hem yapımcılar, anlaşılan o ki hem oyuncular BluTV’yi tercih etti. Netflix’in kültürel kodlarına sahip bir Behzat Ç ya John Wick olurdu ya da Punisher… Gelgelelim olmadı.

Bir Cevap Yazın

Kategoriler

Reklam Alanı

Son Yorumlar

    Reklam Alanı

    ×
    %d blogcu bunu beğendi: