Online Teknoloji ve Haber Bloğu
Mars Yolcularını Bekleyen Tehlike: Galaktik Kozmik Radyasyon

Mars Yolcularını Bekleyen Tehlike: Galaktik Kozmik Radyasyon

Seyahate giderken internette araştırma yapıyor, çeşitli kesimlerdeki hava durumunu öğrenmeye ve nerede ne olduğunu çözmeye çalışıyoruz. Umumide işe yarayan bu yolu uygulayamadığımız bir durum da var: Uzay yolculukları. Her ne kadar kısa müddetli yolculuklar gerçekleştirsek ya da muayyen bir yörüngedeki uzay üslerine astronot göndersek de hiç uzayda uzun vadeli yolculuk yapmadık. 

Biz kişiler olarak memeliler sınıfına giriyoruz. Uzun periyodik uzay yolculukları, en azından bildiğimiz kadarıyla hiçbir memelinin yapmadığı bir şey. Haliyle beklenmedik pek çok tesire maruz kalabiliriz. ENeuro mecmuasında yayımlanan bir makale, uzayda yolculuk yaparken bizi nelerin beklediğini anlamaya yardımcı olmayı amaçlıyor.

ABD’deki Kaliforniya Irvine Üniversitesi’nden araştırmacılar, bir fareye mütemadi olarak uzayda karşılaşılan cinsten düşük seviye radyasyon verdiler. Bir vade sonra farenin öğrenme ve hafıza dertleri yaşamaya başladığı ve çok gergin hale geldiği ortaya çıktı. Bu durumu açıklamak için en mantıklı metot ise farenin dimağında oluşan değişiklikler. 

Araştırmacılar, bu bulgulara dayanarak ‘astronotların çabuk reaksiyon vermeleri, tutarlı ve efektif hareket etmeleri gereken beklenmedik durumlara karşılık verme yeteneklerinin köreleceğini’ söylüyor. 

Düşük bölge çekimli ortamdan farklı olarak uzay radyasyonu, ya da galaktik kozmik radyasyon (GCR), farklı halde kişilere tesir ediyor. Bu radyasyonda parçacıklar o kadar süratli savruluyor ki elektronlarından ayrılıyorlar ve yalnızca çekirdekleri kalıyor. Bu parçacıklar, uzay araçlarının kaplamalarını ve astronotların derisini kolaylıkla aşıyor. 

Araştırmacılar, bu ortamı taklit ettikleri deneyde kaideler ülkü olmasa da en mütenasip simülasyonu yaptıklarını söylüyor. Devir içerisinde ortaya çıkan fizikî ve davranışsal değişiklikler ise korkuyucu. Fare hippokampüsündeki nöronlar, denetim için ülkü ortamda tutulan fareden çok daha az uyarılıyordu. Bu da daha az sinyal almaya neden oluyor. Böylelikle öğrenme, hafıza ve algılama meseleleri ortaya çıkıyor. 

Radyasyona maruz kalan fareler, birbirlerinden uzak durmaya çalışırken yeni bir fareyle etkileşime girmekten ise mutlu gözüküyordu. Bu farelerin yeni cisimleri tanıması ya da eski cisimlerin taraflarının değiştiğinde anlamaları nispeten uzun sürdü. 

Ayrıyeten radyasyon, iki nöronun birlikte ateşlenmesi yeteneğinde de körelmeye neden oluyor. Uzun müddetli radyasyona maruz kalan dimağ, daha evvel öğrendiği nöronları birebir anda ateşleyebilme yeteneğini vakitle kaybediyor. 

Araştırmacılar, bu bulguların gelecekteki uzay yolcularına uygulanabilirliğinin de munfasıl bir meydan okuma olduğunu belirtiyor. Beşerler ve fareler farklı canlılar ve boyutları da çok farklı, haliyle radyasyona farklı yansılar veriyorlar. Araştırmacılara nazaran gelecekteki uzay yolcuları, bilişsel yetenekler kelam konusu olduğunda büyük düşünceler yaşayabilirler. 

Mars’ta büsbütün gelişmiş, kendine yetebilen medeniyetler kurmayı planlasak da şimdi beş kişilik bir ekibi bile sağ salim Mars’a göndermemiz güç gözüküyor. Bu da büyük bir sorun oluşum ediyor. NASA, bu probleme tahliller arıyor. 

Bir Cevap Yazın

Kategoriler

Reklam Alanı

Son Yorumlar

    Reklam Alanı

    ×
    %d blogcu bunu beğendi: